Het Storkeiland als voorstelling
vrijdag 28, zaterdag 29 en zondag 30 september 2001

De slagboom van het Storkterrein in Amsterdam werd het laatste weekeinde van september 2001 voor het publiek van de manifestatie geopend. Kunstenaars en wetenschappelijk onderzoekers hebben zich in de aard van dit werkeiland verdiept. Hun werk werd door regisseur Dick Hauser bewerkt voor een rondleiding over het terrein.

Geregisseerde gidsen vertelden het verhaal van dit werkeiland in de stad. Zij leidden het publiek door de enorme Van Gendt-hallen, langs het water en langs het spoor. De manifestatie maakte voelbaar wat er vanaf het aanplempen van het eiland, voor de Verenigde Oost-Indische Compagnie, plaatsvindt. Een route langs historie en toekomst, rauwe werkelijkheid en utopie.



Dick Hauser is uitgegaan van de werken van de kunstenaars en onderzoekers, de geschiedenis en de plannen voor dit terrein in transformatie. Hij heeft zich bij het schrijven laten inspireren door het werk De onzichtbare steden van Italo Calvino (1972).

  Dit eiland heeft een woelige geschiedenis.
  Meerdere malen bloeide het op
  En raakte het weer in verval.
  Kijk maar. Zie maar.
  Zie het verval.
  De tijd vreet eraan.
  Is het niet mooi?

    (Dick Hauser, 2001)


Estafettedebat
Tijdens de manifestatie wordt een estafettedebat gehouden tussen deskundigen, waaronder stadsontwikkelaars, kunstenaars, beleidsmakers, architecten en wetenschappelijk onderzoekers. Het debat, waarin wisselende gesprekpartners hun indrukken en opinies op het terrein en het initiatief van de stichting gaven, stond onderleiding van het bestuur van de stichting. De centrale vraag van de gesprekken was: wat kan het Storkterrein voor de stad betekenen? Thema’s waren: het terrein als verborgen schat, een benadering vanuit verschillende disciplines; de buurt, het hart van de nieuwe ontwikkelingen; de stad, mobiliteit, veranderbaarheid; het Storkterrein, beslotenheid versus openbaarheid.


mobiele architectuur (op de voorgrond Winterbivak(1996) van Dré Wapenaar en op de achtergrond Futuro House (1968) van Matti Suuronen, waarin het estasfettedebat werd gehouden.)

Foto's

acteurs (en op de achtergrond bezoekers) tijdens de manifestatie


de Cantina-mobile


DAC~


ergens achterom              foto van Ilya Rabinowich

foto's: Henk Jan Bouwmeester